چند باید داشت باب کوفتن چون مار سر

دهر اگرگلخن شود سامان عیش من کجاست

یاد رخسار توام داده ست در گلزار سر

از گزند خلق دل فارغ کن و آسوده باش

وضع همواری مده از دست اگر صاحب دلی

نیست اینجا سبحه را جز بر خط زنار سر

بر نتابد وادی تسلیم ما گردنکشی