چون اشک ، داغ در دل و سیماب در نظر

آنجاکه نیست ابروی بت قبله حضور

خون می خورد برهمن محراب در نظر

ما در مقام آینه رنگ دیگریم

بیچاره آدمی به تکلف کجا رود

اوهام در تخیل و اسباب در نظر

تاگل کند نگاه به مژگان تنیده است