تاگل کند نگاه به مژگان تنیده است

چون اشک ، داغ در دل و سیماب در نظر

بیچاره آدمی به تکلف کجا رود

اوهام در تخیل و اسباب در نظر

از زلف کیست اینقدرم تاب در نظر

ای جلوه انتظار پری ، سیر شیشه کن

جز لفظ نیست معنی نایاب در نظر