همواری از طبیعت روشن نمی رود

بیداریی که نیست به جز خواب در نظر

در وادی طلب که سراب است چشمه اش

اشکی مگر نشان دهدم آب در نظر

تار نگاه را نبود تاب در نظر

گلها چوشبنمت به سروچشم جا دهند

گر باشدت رعایت آداب در نظر