ز چین ابرویش دندانه داس بلا بنگر

ز صبح طلعتش آیینه دل را صفا بنگر

ز شام طره اش چون شب دلیل بخت ما بنگر

به کشت صبر ما برق نگاهش را تماشا کن

به پای زلف از هر حلقه خلخالی تماشاکن

به دست نرگس بیمارش از مژگان عصا بنگر

غبار خاطر خورشید از خطش برون آمد