به آن چشمی که خود را دیده باشی سوی ما بنگر

جبینی سود و رنگ تهمت خون بست برپایت

به آیین ادب گستاخی رنگ حنا بنگر

به انصاف حیا تا پرده روی حسد بندی

ز ساز رفتن است آماده همچون شمع اجزایت

سراپای خود ای غافل به چشم نقش پا بنگر

اثرهای مروت از سیه چشمان مجو بیدل