که مباد چون خط کهکشان فکند به چرخ برین کمر

به خود آنقدرکروفر مچین که ببنددت پی کین کمر

حذر از بلندی دامنی که گران کند ته چین کمر

ز پیام نشئه عزوشان به دماغ سفله فسون مخوان

بگذارکوشش حرص دون ته قبر زنده فرو رود

توبه سنگ نقب هوس مزن پی نام نقش نگین کمر

ز قبول خدمت ناکسان خجل است فطرت محرمان