محیط فال حبابی نزد ز هستی من

که نیست خانه زنجیر بی صدا معمور

وجود عاریت آیینه دار تسلیم است

مخواه غیر خمیدن ز پیکر مزدور

نماید آینه ام را مگر سراب از دور

به یاد جلوه قناعت کن و فضول مباش

که سخت آینه سوز است حسن خلوت طور