گزیرنیست به زبر فلک ز شادی وغم

فراشت از علم دار رایت منصور

در این جنونکده حیرت طراز عبرتهاست

کمال باقی یاران به دستگاه قصور

به نوش و نیش مهیاست خانه زنبور

سفال خویش غنیمت شمر که مدتهاست

شکست چینی مو ریخت ازسر فغفور