به چشم عبرت اگر بنگری نخواهی دید

شکست چینی مو ریخت ازسر فغفور

در آب ملک قناعت که می خرند آنجا

غبار شوکت جم سرمه وار دیده ی مور

ز جامه جز کفن ، از خانه ها ، به غیر قبور

اگر نه کوری و غفلت فشرده مژگانت

گشاد چشم مدان جز تبسم لب گور