به حق ریش دوشاخی که نیست کم ز سمور

اگر رهی به ادبگاه درد دل می برد

شکست شیشه ما محتسب نداشت ضرور

ز ننگ زاهد ما بگذر ای برودت طبع

خلاف قاعده اصل آفت انگیزست

حذر کنید ز آبی که سرکشد ز تنور

به عالمی که زند موج شعله مجمر دل