موج چوگانها شکست از بردن گوی گهر

موج استغناست خشکی در قناعتگاه فقر

بی نمی در طبع ما آبی ست از جوی گهر

کس به آسانی نداد آرایش اقبال ناز

فکر خویش آن نیست کز دل رفع ننمایی دویی

فرق نتوان یافت از سر تا به زانوی گهر

غازه اقبال من خاک ره فقر است و بس