نشد به ناله میسر گسستن زنجیر

به زندگی چو نفس بی تلاش نتوان زیست

هوای راحت اگر افشرد دماغ ، بمیر

بجاست با همه وحشت تعلق اوهام

به اشک و آه که جز دام ناامیدی نیست

چو شمع چند کنم رنگ رفته را تسخیر

فغان که بسمل محروم من به رنگ شرار