کسی چه عرض دهد دستگاه در زنجیر

چه ممکن است ز سودای طره ات رستن

نشسته ایم به روز سیاه در زنجیر

به ساز زندگی آزادگی نیاید راست

به هر صفت که تامل کنی گرفتاری ست

تو خواه محو خرد باش و خواه در زنجیر

به جرم زندگی است این که می برند به سر