از هر نشان پا نقط انتخاب گیر

کیفیتی به نشئه عرفان نمی رسد

چشمی به خویش واکن و جام شراب گیر

در خاک هم ز معنی خود بی خبر مباش

سیلاب خوش عمارت ویرانه می کند

ای چشم تر تو هم گل ما را در آب گیر

جز چاک دل، نشیمن عنقای عشق نیست