جز ذات احد نیست ، چه تشبیه و چه تنزیه

گر آب رخ آینه خواهی به نمد گیر

کارت به خود افتاده ، چه دنیا و چه عقبا

هرگاه قبول خودی اینها همه رد گیر

خواهی صنم ایجاد کن و خواه صمد گیر

بیدل غم آوارگی دیر و حرم چند

آن راه که دور از بر خویش است بلد گیر