تسلیم باش ، با غم خیر و شرت چکار

هستی چو صبح قابل ضبط نفس مگیر

پرواز پرگشاست ، تو چاک قفس مگیر

خود را به کار عشق فضول و هوس مگیر

لذت پرست مایده فضل بودن است

سلوی و من از آیه سیر و عدس مگیر