عالمی پا در رکاب وهم عبرت خانه ای است

زین بلندیهای دامن جز غبار چین مگیر

پرفشان رنگی به دست اختیارت داده اند

صید اگر خواهی به جز پرواز از این شاهین مگیر

ای بهار آگهی رنگ از حنای زین مگیر

ای بسا خاکی که از برداشتن بر باد رفت

دست معذوری اگر گیری به این آیین مگیر