وطن میانه دیوارهای مژگان گیر

به دستگاه دل جمع هیچ صحرا نیست

چو جیب غنچه به یک چین هزار دامان گیر

نگاه وارت اگر ذوق عافیت باشد

حضور غیبت یاران یقین نشد بیدل

جز اینقدر که لگد افکنند و دندان گیر