دامنت گرد نفس دارد چو صبح افشانده گیر

درس هستی فکر تکراری ندارد خوانده گیر

ای فضول مکتب رنگ این ورق گردانده گیر

آنقدرها نیست بار الفت این کاروان

جزکف بی مغز از این دریا نمی آید برون

ای گهر مشتاق ، دیگی از هوس جوشانده گیر

رنگ پروازت چو شمع آغوش پیداکرده ست