رنگ پروازت چو شمع آغوش پیداکرده ست

دامنت گرد نفس دارد چو صبح افشانده گیر

جزکف بی مغز از این دریا نمی آید برون

ای گهر مشتاق ، دیگی از هوس جوشانده گیر

با وداع خویش این کر و فر از خود رانده گیر

ای جنون چندین غبارکر و فر دادی به باد

خاک بنیاد مرا هم یک دو دم شورانده گیر