در نگینها اعتبار نام جز پرواز نیست

بر سر این عیب مژگانی تو هم پوشانده گیر

دامن خاکست آخر مقصد سعی غبار

گر همه فکرت فلک تازست بر جا مانده گیر

نقش خود هرجا نشاندی همچنان بنشانده گیر

بی تامل هرچه گویی نیست شایان اثر

تیغ حکمی گر ببازی اندکی خوابانده گیر