ای غرور اندیشه بر وهم جهانگیری مناز

نقش خود هرجا نشاندی همچنان بنشانده گیر

بی تامل هرچه گویی نیست شایان اثر

تیغ حکمی گر ببازی اندکی خوابانده گیر

قدرتی گر هست دست بید ل وامانده گیر