وهم انجام گدازی ست به طبع آغاز

جراءت پیریم این بس که به چندین تک وتاز

قدم عجز رساندم به سر عمر دراز

کاش بیفکر سحر قطع شود فرصت شمع

فرصت از کف ندهی تا نشوی داغ فسوس

قاصد ملک عدم نامه نمی آرد باز

رحمت از شوخی ابرام تقاضاست بری