سرمه در کوه نماند از تک و تاز آواز

بر که نالیم ز محرومی و بیباکی طبع

همه بودیم ز توفیق ادب محرم راز

شور اغراض جهان برد خموشی ز عدم

حسن و عشق انجمن رونق اسرار همند

بی نیاز است ، نیاز آور و بر خویش بناز

پیش از ایجاد ز تشویش تعین رستیم