نشئه فیض رباضت نتوان سهل شمرد

بی نیاز است ، نیاز آور و بر خویش بناز

پیش از ایجاد ز تشویش تعین رستیم

در دل بیضه شکستیم دماغ پرواز

ای بسا سنگ که مینا شد از اقبال گداز

فکر جمعیت دل کوتهی همت بود

عقده تا باز نشد رشته نگردید دراز