نشدم محرم انجام رعونت بیدل

ای بسا سنگ که مینا شد از اقبال گداز

فکر جمعیت دل کوتهی همت بود

عقده تا باز نشد رشته نگردید دراز

شمع هرچند به من گفت : که گردن مفراز