در کلبه ما آتش دیگر زده ای باز

در خلوت شرمت اثر ضبط تبسم

قفلی ست که بر حقه گوهر زده ای باز

افروخته ای چهره ز تاب عرق شرم

مجروح وفا بی اثر زخم ، شهید است

کم بود تغافل که تو خنجر زده ای باز

ای خط ، ادبی کن ، مشکن خاطر رنگش