رسوایی عیب و هنر خلق میندیش

از خویش برآ طرح جهان دگر انداز

شوری که ز زیر و بم این پرده شنیدی

حرف لب گنگش کن و درگوش کر انداز

ضبط مژه کن پرده ناموس درانداز

صلح و جدل عالم افسرده مساوی ست

رو آتش یاقوت در آب گهر انداز