کمفرصتی عمر غبار نفسم را

رو آتش یاقوت در آب گهر انداز

این عرصه اشارتگه ابروی هلالی ست

اینجا به دم تیغ برون آ سپر انداز

داده ست ردایی که به دوش سحر انداز

گر از تو سراغ من گمگشته بپرسند

بردارکفی خاک و به چشم اثر انداز