سرو او مشکل که گردد مایل آغوش من

نرگسش وامی کند طومار استغنای ناز

یعنی از مژگان او قد می کشد بالای ناز

خم شدن ها برده اند از گردن مینای ناز

از غبارم می کشد دامن ، تماشا کردنی است

عاجزی های نیاز و بی نیازی های ناز