هان بناز ای سر، که خواهی خاک شد در پای ناز

عالمی آیینه دارد درکمین انتظار

تاکجا بی پرده گردد حسن بی پروای ناز

سجده واری بار در بزم وصالم داده اند

تا نفس بر خویش می بالد تمنا می تپد

هرکه دیدم بسمل است از تیغ ناپیدای ناز

بیدل امشب یاد شمعی خلوت افروز دل است