هرکه دیدم بسمل است از تیغ ناپیدای ناز

سجده واری بار در بزم وصالم داده اند

هان بناز ای سر، که خواهی خاک شد در پای ناز

تا نفس بر خویش می بالد تمنا می تپد

بیدل امشب یاد شمعی خلوت افروز دل است

دود آهم شعله ای دارد به گرمی های ناز