دارد این آیینه ها را شوخی زنگار سبز

نخل عجزم ، آبیارم التفاتی بیش نیست

می توان کردن مرا از نرمی گفتار سبز

خرمی در طینت مردم به قدر غفلتست

جزوها را تابع کیفیت کل بودنست

سنگ هم در شیشه می غلتد چو شدکهسار سبز

صورت خاکیم و دام اعتباری چیده ایم