عالمی را دستگاه از مرگ غافل کرده است

سرو را آزادگیها دارد این مقدار سبز

چون خط پرگار هستی حلقه درگوشم کشید

کرد آخر گرد خود گردیدنم زنار سبز

بنگ دارد هرچه می بینی در این گلزار سبز

عارضش از سایه گیسو به خط غلتیده است

برگ گل کم می شود بیدل به زهرمار سبز