بنگ دارد هرچه می بینی در این گلزار سبز

چون خط پرگار هستی حلقه درگوشم کشید

کرد آخر گرد خود گردیدنم زنار سبز

عالمی را دستگاه از مرگ غافل کرده است

عارضش از سایه گیسو به خط غلتیده است

برگ گل کم می شود بیدل به زهرمار سبز