طوطیان را کم شود چون بال و پر منقار سبز

گر مزاج خام ظالم پخته کار افتد بلاست

ورنه دارد طبع گل چندان که باشد خار سبز

کسوت ما هرچه باشد ناله خون آلوده است

از لب شاداب او چون سنبل اندر چشمه سار

موج می خواهد شدن در ساغر خمار سبز

گر سحاب آرد نوید سایه نخل قدش