برق حسن نو خطی در گل گرفت آیینه را

موج می خواهد شدن در ساغر خمار سبز

گر سحاب آرد نوید سایه نخل قدش

ناله بلبل دهد چون سرو از این گلزار سبز

جلوه گر این است کشت تشنه دیدار سبز

ریشه گل بی طراوت نیست از ابر بهار

می کند تردستی مطرب زبان تار سبز