جلوه گر این است کشت تشنه دیدار سبز

گر سحاب آرد نوید سایه نخل قدش

ناله بلبل دهد چون سرو از این گلزار سبز

برق حسن نو خطی در گل گرفت آیینه را

ریشه گل بی طراوت نیست از ابر بهار

می کند تردستی مطرب زبان تار سبز

هیچ زشتی در مقام خویش نامرغوب نیست