چون نارگیل می کند از خودکنار مغز

ذوق جفا ز طینت خاصان نمی رود

چون پوست مشکل است دهد آشکار مغز

سرها ز بس فشرده افسون وحشت است

نقد است انتقام شکفتن در این چمن

جوش شکوفه می کشد از شاخسار مغز

از بس که دیده در ره تیر تو دوختیم