ناز سبو به سرخوشی باده می کشند

چون استخوان سفید شد از انتظار مغز

ناصح مکش ترانه عبرت به گوش من

دارم سری که کاشته در پنبه زار مغز

آتش به پوست زن که نیاید به کار مغز

عمری ست آسمان به هوا چرخ می زند

گردش نرفت از این سر بی اعتبار مغز