درکف است آیینه و محروم دیداری هنوز

جان پاکی، تاکی افسردن به کلفتگاه جسم

یوسفت در چاه مرد و برنمی آری هنوز

چشم بندی بی تمیزی را نمی باشد علاج

غنچه تاکی در عدم بفریبد افسون گلش

سر به بادت رفته و در بند دستاری هنوز

همسری با ذره ات آب حیا در خاک ریخت