چون شکر ز دل زد به زبان شدگله آمیز

بر رنگ ادب تهمت پرواز جنون است

یاقوت به آتش ندهد شعله مهمیز

اخلاص ، به اظهار، مکدر مپسندید

هر خار وگل آیینه تعظیم بهار است

ای کوفته خواب گران یک مژه برخیز

از مغتنمات است تماشای دویی هم