هر خار وگل آیینه تعظیم بهار است

یاقوت به آتش ندهد شعله مهمیز

اخلاص ، به اظهار، مکدر مپسندید

چون شکر ز دل زد به زبان شدگله آمیز

ای کوفته خواب گران یک مژه برخیز

از مغتنمات است تماشای دویی هم

تامحرم خودنیستی باآینه مستیز