کنون که بار سر و دوش توست کم برخیز

به فیض عام ز امید قطع نتوان کرد

زبخت خفته میندیش و صبحدم برخیز

غبار دل به زمین نقش خواهدت بستن

فرونشسته تر از جسم مرده است جهان

دو روز گو به جنون جوشی ورم برخیز

ز اغنیا به تواضع مباش غره امن