تو راکه گفت ز خاک ره عدم برخیز؟

شریک غفلت و آگاهی رفیقان باش

به خواب چون مژه ها با هم و به هم برخیز

غبار هرزه دو دشت آفتی چه بلاست

درای قافله صبح می دهد آواز

که ای ستم زده رفتیم ما، تو هم برخیز

چو شمع سیرگریبان عصای همت تست