آب گرد و بر غبار خاطر احباب ریز

غنچه آزاد است از گلبازی تمثال رنگ

ای حیا آیینه ما هم به این آداب ریز

کم مدار از شمع محفل پاس ناموس وفا

زان ستمگر حسرت جام نگاهی داشتم

تا توانی بر سر خاکم شراب ناب ریز

دامنی کز کلفت آزادت کند ازکف مده