فکر هستی سر به جیب انفعالت آب کرد

تا توانی بر سر خاکم شراب ناب ریز

دامنی کز کلفت آزادت کند ازکف مده

چون نوا بر در زن از هر ساز و بر مضراب ریز

گردبادی جوش زن خاکی در این گرداب ریز

سجده طاق سپهرت نقش جمعیت نبست

بعد از این رنگ خمی بیرون این محراب ریز