ای نوبهار، بیهوده نقاش وحشتی

گوهر نبسته ای چو عرق بی درنگ ریز

یک دشت وحشت است چمنزار کاینات

آیینه خیال ز داغ پلنگ ریز

یک برگ گل زعالم تصویر رنگ ریز

دلهای خلق قابل تاثیر عجز نیست

پرواز ناله در پر و بال خدنگ ریز