مفت است اگر به وهم غنا متهم شوی

یارب دل گداخته ما ز سنگ ریز

آرامگاه وحشت رنگند غنچه ها

خونم بر آستانه دلهای تنگ ریز

چون تار، ساز آنچه نداری ز چنگ ریز

تا وعده گاه خنجر نازت کشیده ام

خون فسرده ای که چه گویم چه رنگ ریز